Dzisiejszy wpis dedykuję wszystkim miłośnikom ewangelickiego budownictwa sakralnego oraz szkieletowego. Pomiędzy ulicami: Juliusza Słowackiego i Aleją Armii Krajowej w Malborku, nieco na południe od prezentowanych już na blogu: Bramy Mariackiej i miejskiej wieży ciśnień znajduje się bardzo interesujący kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Choć w obecnej postaci powstał na początku XVIII wieku, ulegając w następnych stuleciach kilku rozbudowom, jego historia sięga wieku XV (z 1403 roku pochodzi pierwsza wzmianka), a następnie XVI i dat: 1526, czyli pierwszego kazania ewangelickiego, jakie tu wygłoszono i 1569, kiedy to kościół przeszedł w ręce ewangelików. W tym miejscu ważna uwaga – początkowo, aż do 1958 roku świątynia nosiła wezwanie św. Jerzego. Obecne wprowadzili katolicy, którzy przejęli kościół w 1945 roku. Zachwycająca jest wspomniana konstrukcja szkieletowa, ciekawe i intrygujące drzwi południowe (te zawiasy!), czy wmurowane w elewację płyty epitafijne. Otynkowana ściana wschodnia i elewacja zachodnia wraz z wieżą tworzą elementy tylko pozornie niepasujące do całości. Całość jest otoczona murowanym ogrodzeniem z dwiema bramami. Na południe od kościoła znajdował się cmentarz, dziś już niestety nieistniejący. Pochowanych na nim zmarłych upamiętnia stosowna tablica; inna, umieszczona na murze wspomina pochowanego na cmentarzu w 1923 roku, urodzonego w 1849 roku Conrada Steinbrechta – pierwszego konserwatora miejscowego zamku krzyżackiego.

• Miejsce: Malbork, pow. malborski, woj. pomorskie
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: elbląska
• Dekanat: malborski I
• Data budowy: 1707, 1712-1714, 1875 – rozbudowa; 1903 – otynkowanie elewacji zachodniej; 1926 – dobudowa domu parafialnego od północy
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: tak
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 29.03.1962 pod numerem A-288
• Źródła: Wikipedia, zabytek.pl, visitmalbork.pl, nid.pl, OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2021-08-27