Dzisiejszym wpisem wracam do tematyki trzech urokliwych kamieniczek renesansowych zdobiących Rynek w Tarnowie. Środkowa z nich oznaczona została numerem 20, choć przez pewien czas swojej historii nosiła numer 101. Co warte podkreślenia, dawne oznaczenie jest widoczne tuż obok wejścia. Nad nim, z kolei, znajdziemy datę 1565, wskazującą na rok budowy kamienicy – jest więc odrobinę, bo 3 lata, młodsza od swojej sąsiadki z numerem 20. Trzeba jednak zaznaczyć, że historia bardzo często traktowała oba budynki niemal identycznie – w XVIII wieku trafiły w ręce szkockiej rodziny Rhodów, w 1772 roku służyły celom wojskowym, a w następnych stuleciach przeszły liczne przebudowy dokonane przez żydowskich właścicieli. W latach 1946-1949 obu odbudowano attyki, ale rekonstrukcja renesansowych cech rozpoczęła się szybciej w przypadku kamienicy z numerem 20 – w 1942 roku przywrócono jej dekorację malarską, a o czym informuje kolejny napis, widoczny na fasadzie pod wizerunkiem słonia. To w tym budynku ulokowano najpierw Muzeum Historii Tarnowa i Regionu, dopiero w 1975 łącząc obie kamienice. Wpisano je do rejestru zabytków… tego samego dnia, 13 maja 2016 roku, ale pod innymi numerami.

• Miejsce: Tarnów, woj. małopolskie
• Data budowy: 1565, XVIII, XIX, XX w.
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: tak (siedziba Muzeum Historii Tarnowa i Regionu)
• Inne: wpisana do rejestru zabytków 13.05.2016 pod numerem A-62/M
• Źródła: muzeum.tarnow.pl, nid.pl, OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2021-07-20