Powrót do domu z ubiegłorocznego, październikowego wyjazdu na Mazury miał 2 pogodowe oblicza – najpierw, w okolicy Olecka, pojawiła się mżawka, ale już po kilkudziesięciu kilometrach drogi w kierunku zachodnim wyjrzało słońce sprawiając, że koniec października zyskał wówczas przyjazne oblicze. Nie mogłem sobie odmówić postoju w Sorkwitach, gdzie obejrzałem (niestety, zza ogrodzenia) tamtejszy pałac (prezentowany już na blogu) oraz miejscowy kościół ewangelicki. Jego historia sięga XVI wieku, kiedy to – budowany etapami aż do 1777 roku – zastąpił nieco starszy obiekt. Ta, dość prosta architektonicznie budowla, ma jednak swój urok, stojąc w pobliżu Jeziora Grądzkiego, w otoczeniu starych drzew i (nielicznych) nagrobków przykościelnego cmentarza. To ostatni wiejski kościół na Mazurach, nadal czynny. Bardzo żałowałem, ale nawet nie próbowałem zwiedzić wnętrza (ten czas!…), a jest to możliwe. Pozostało mi więc jedynie sprawdzenie w dostępnych źródłach, jak wygląda w środku i co w sobie kryje; znajdziemy więc w kościele m.in. późnorenesansowy ołtarz z 1623 roku, lożę patronacką z 1615 roku (z herbami Schliebenów, Groebenów i Mirbachów), czy organy z 1875 roku. To nie wszystkie skarby, jakie posiada sorkwicki kościół ewangelicki, a warto odwiedzić to miejsce choćby dla samego spaceru wokół niego.

• Miejsce: Sorkwity, gm. Sorkwity, pow. mrągowski, woj. warmińsko-mazurskie
• Wyznanie: ewangelicko-augbsurskie
• Diecezja: mazurska
• Dekanat: –
• Kalendarium: 1593-1607 – budowa wschodniej części nawy i zakrystii; 1698-1699 – rozbudowa w kierunku zachodnim; 1701-1712 – budowa wieży; 1750-1777 – gruntowna odbudowa i ujednolicenie okien nawy
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: tak
• Inne: wpisany do rejestru zabytków (razem z cmentarzem przykościelnym) 30.07.1968 pod numerem A-949
• Źródła: Wikipedia, mapy,zabytek.gov.pl, zabytek.pl, sorkwity.luteralnie.pl, Wojciech Marek Darski, Mazury od środka. Bedeker dla przyjaciół, Wydawnictwo Mazurskie; OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2022-10-29