W dzisiejszym wpisie odkryjemy kolejną, piętnastą już kartę „Encyklopedii latarni morskich”, zaglądając tym razem do Anglii, gdzie u jej południowego wybrzeża znajduje się wyspa Wight (Isle of Wight), a na jej południowym cyplu Świętej Katarzyny (St Catherine) latarnia morska o tej samej nazwie. Nie jest to pierwsza latarnia w tym miejscu, gdyż ta została uruchomiona już w 1323 roku i działała do około 1530 roku – do dziś można zobaczyć nieopodal pozostałości ośmiobocznej wieży. Obecna latarnia została oddana do użytku w 1840 roku, a decyzję o jej budowie podjęto po tym, jak w 1838 roku w okolicach przylądka rozbił się żaglowiec „Clarendon”. Co ciekawe, pierwotnie wieża miała 40 metrów wysokości, ale ze względu na częste mgły, które zasłaniały jej światło, wysokość latarni zredukowano do obecnych 27 metrów.

Latarnia morska St Catherine została zbudowana przez Trinity House, które nadzoruje ją do dziś – od 1997 roku zdalnie, po automatyzacji. Co ciekawe, światło latarni jest trzecim co do zasięgu światłem dozorowanym przez Trinity House.

ST CATHERINE (Wielka Brytania) – latarnia morska

• data wybudowania – 1840
• wysokość wieży – 27 m
• wysokość światła ponad wodą – 41 m
• zasięg światła – 25 Mm
• zautomatyzowana – tak (od 1997)
• aparat świetlny – soczewka katadioptryczna
• materiał budowlany – kamień
• położenie – 50.575627, -1.297739
• charakterystyka światła: białe, błyskowe 5 s.

Źródła:

• https://en.wikipedia.org/wiki/St._Catherine’s_Lighthouse
• https://pl.wikipedia.org/wiki/Latarnia_morska_St_Catherine
• google maps
• pocztówka wydana przez: Artcolor Verlag GmbH, foto: Udo Haafke