Nieco ponad 2 miesiące temu zaprezentowałem postać Otto Steinborna, będącego patronem jednej z toruńskich ulic. Jednakże, nie jest sam opiekunem tejże ulicy, lecz wraz z żoną, Heleną.

Działaczka narodowa i społeczna, jaką była Helena Steinbornowa (z domu Kawczyńska), urodziła się 10 II 1875 roku w Czarnkowie w Wielkopolsce. Już w domu rodzinnym, zwłaszcza za sprawą ojca, z zawodu pracownika sądowego, zaczęła się kształtować patriotyczna osobowość Heleny, która w 1884 roku przeniosła się, wraz z rodzicami, do Poznania i tam ukończyła szkołę licealną, udzielając się także m.in. w towarzystwie kobiecym „Warta”, prowadzącym działalność samokształceniową w zakresie historii i literatury polskiej.

Helena Kawczyńska często odwiedzała Toruń (ze względu na więzi rodzinne), w którym to poznała Ottona Steinborna. 15 X 1900 roku zawarła z nim związek małżeński. Oboje, jako polscy patrioci, prowadzili ożywioną działalność społeczną – Helena m.in. zaangażowana była w prace Towarzystwa Śpiewu „Lutnia” oraz organizowała imprezy kulturalne. Czas I wojny światowej nie wpłynął hamująco na tę działalność. W 1918 roku została powołana w skład zarządu Polskiej Rady Ludowej w Toruniu (Rada ta była oficjalną reprezentacją „(…) interesów ludności polskiej wobec władz zaborczych”).

W 1920 roku poważnie zachorowała, jednakże nie porzuciła pracy społecznej (m.in. wspólnie z mężem tworzyła w Toruniu Lecznicę Dobrego Pasterza), a w 1935 roku rozpoczęła współpracę z Pomorską Rozgłośnią Radiową, na antenie której prowadziła cykl audycji i historii o zabytkach Torunia, które – ponadto – starała się aktywnie bronić i chronić, min. organizując prace wykopaliskowe na terenie zamku krzyżackiego, czy protestując przeciwko rozbiórce miejskich obwarowań.

W 1936 roku zmarł jej mąż, Otton, co zmieniło m.in. jej sytuację materialną. Przeniosła się do mniejszego mieszkania, do którego – w czasie wojny – dokwaterowani zostali oficerowie wermachtu. Mimo to, nadal prowadziła działalność patriotyczną. Długotrwała choroba serca doprowadziła ostatecznie do jej śmierci 23 X 1952 roku. Została pochowana obok męża, na cmentarzu przy ul. Gałczyńskiego w Toruniu.

Źródło: Marian Biskup (red.), Wybitni ludzie dawnego Torunia, PWN, 1982, s. 287-291.