Wędrując śladem kościołów kujawsko-pomorskiego zaglądamy dziś wirtualnie do Wąwelna w powiecie sępoleńskim. Wieś ta znalazła się na trasie mojej czerwcowej wycieczki, za sprawą kościoła pw. św. Marii Magdaleny. Wąwelno (jako Wanwelno) wzmiankowane było już pod koniec XIII wieku – wtedy istniał tu kościół drewniany. Prawdopodobnie przetrwał on do XVIII stulecia (w każdym razie nie znalazłem informacji, by był zniszczony i zastąpiony nowszą konstrukcją), kiedy to Stanisław ze Słup Wałdowski – dziedzic Wąwelna – ufundował obecny kościół murowany. Budowę świątyni rozpoczęto w 1758 roku, a prowadził ją David Fetzel z Chojnic. W 1767 roku kościół został poświęcony. Choć jego jednonawowa bryła jest zasadniczo nieskomplikowana i uboga w detale, to wnętrze (którego niestety nie było mi dane zobaczyć) kryje w sobie bogate, rokokowe wyposażenie, zachowane z czasów budowy kościoła. To zwłaszcza aż 6 ołtarzy, ambona, chrzcielnica, ławy kolatorskie i balaski. Wartość zabytkowa kościoła i jego wyposażenia zostały docenione już prawie sto lat temu, przez wpisanie zabytku do rejestru – w roku 1933. 

• Miejsce: Wąwelno, gm. Sośno, pow. sępoleński, woj. kujawsko-pomorskie
• Geolokalizacja: 53.320570, 17.670175
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: bydgoska
• Dekanat: Sępólno Krajeńskie
• Kalendarium: 1758-1767 – budowa; 1901-1908 – rozebranie dzwonnicy; 1937 – budowa nowej dzwonnicy
• Stan: db+
• Możliwość zwiedzania: nie
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 14.03.1933 pod numerem A-235 (31.05.2010 – A/806)
• Źródła: Wikipedia, diecezja.bydgoszcz.pl, mapy.zabytek.gov.pl, zabytek.pl; OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2025-06-20