Skarszewy, które pojawiły się niedawno na moim blogu, to nie tylko bardzo ładny dworzec kolejowy (choć nieczynny, gdyż miasto zostało na przełomie XX i XXI wieku pozbawione linii kolejowych), ale i kilka innych zabytków. Wśród nich jest, dobrze widoczny z daleka – za sprawą wysokiej, strzelistej wieży – kościół pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego. Do 1945 roku w Skarszewie współistnieli katolicy i ewangelicy. Ci pierwsi mieli swój kościół na północny-wschód od Rynku, ci drudzy – nieco na południe. Przynajmniej w 1741 roku powstała pierwsza ewangelicka świątynia, zaś w latach 1879-1881 zbudowano obecną. Ewangelikom służyła do 1945 roku, katolicy przejęli ją dopiero w roku 1987. W międzyczasie kościół był użytkowany jako magazyn przez Państwowe Zakłady Zbożowe. Prac remontowych doczekał się prawdopodobnie dopiero jako kościół katolicki. Pusty obiekt trzeba było przystosować do funkcji liturgicznych, wyposażyć. Trwało to do połowy lat. 90, ale i później – gdy kościół został siedzibą nowej parafii w 2011 roku, wyremontowano dach, zainstalowano organy. Dzięki przywróceniu pierwotnej funkcji, choć już nie przez ewangelików, a katolików, zabytek (wpisany do rejestru dopiero w 2011), zyskał odpowiednią ochronę. A obiekt to naprawdę ładny, z najważniejszą i najbardziej charakterystyczną czerwoną cegłą oraz wspomnianą wieżą zegarową. Podobać się mogą także oczywiście ozdobne zawiasy i klamki drzwi, witraże, a wewnątrz empory – typowe dla kościołów ewangelickich. Styl architektoniczny, w jakim zbudowano skarszewską świątynię, określany jest (choćby w karcie zabytku) jako neogotycki – dodałbym w tym miejscu, że z elementami neoromańskimi (by wskazać na okna zakończone pełnym łukiem). 

• Miejsce: Skarszewy, gm. Skarszewy, pow. starogardzki, woj. pomorskie
• Geolokalizacja: 54.070264, 18.446009
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: pelplińska
• Dekanat: Skarszewy
• Kalendarium: 1879-1881 – budowa; po 1945-1987 – magazyn Państwowych Zakładów Zbożowych; od 1987 – kościół katolicki; 1987-lata 90. XX w. – remonty i wyposażanie kościoła; po 2011 – instalacja organów, wymiana dachu
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: nie (tylko kruchta)
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 14.11.2011 pod numerem A-1879 (04.01.2012 – brak numeru)
• Źródła: strona parafii, mapy.zabytek.gov.pl, zabytek.pl; OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2025-09-23