Kontynuując wirtualne zwiedzanie południa Polski, po Lublinie i Sanoku przenosimy się do Tarnowa. Jedną z największych (jeśli nie największą) pamiątek po tarnowskich Żydach już prezentowałem; to kirkut, na którym zachowało się około 3000 macew. W centrum miasta, na Placu Rybnym zachowała się inna pamiątka – niestety, nie jest to cała synagoga, a jedynie bima (podwyższone miejsce w synagodze, z którego m.in. odczytywana jest Tora), w formie ceglanego baldachimu przykrytego drewniano-metalowym zadaszeniem. Historia tego miejsca jest długa i sięga co najmniej XVII wieku, kiedy zbudowano murowaną synagogę, w miejscu drewnianej z 1582 roku. Obiekt murowany był dość często rozbudowywany, przebudowywany, czy odbudowywany – po pożarach. W latach 30. XX wieku miał przejść kapitalny remont; niestety, zamiast niego II wojna światowa i działania niemieckiego okupanta przyniosły zniszczenie synagogi – najpierw została spalona, a następnie wysadzona w powietrze i rozebrana. Ocalała jedynie wspomniana bima, którą w 2015 roku wpisano do rejestru zabytków, a wcześniej – w 1987 roku – przykryto dachem. To wyjątkowe miejsce, zarówno w wymiarze architektonicznym, jak i – przede wszystkim – historycznym; świadczy o obecności Żydów w Tarnowie i jej tragicznym końcu. To miejsce zmuszające do zadumy, wzbudzające wielki smutek…

• Miejsce: Tarnów, woj. małopolskie
• Wyznanie: judaizm
• Kalendarium: l. 30. XVII w. – budowa; między 1814-1848 – przebudowa i rozbudowa; l. 80. XIX w. – rozbudowa; 08.11.1939 – spalona przez Niemców; 1987 – wykonanie zadaszenia bimy
• Stan: trwała ruina
• Inne: wpisana do rejestru zabytków 03.09.2015 pod numerem A-1442/M
• Źródła: zabytek.pl, OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2021-07-19