Kiedyś ominąłem to miejsce podczas zwiedzania okolicy, potem w ogóle nie miałem okazji do jego odwiedzin. Aż do tegorocznego kwietnia i wyjazdu w wiosenny, choć nieco chłodny dzień z nisko zawieszonymi chmurami, z których spadło troszkę kropli deszczu, co widać na niektórych zdjęciach. To miejsce to wieś Srebrniki w powiecie golubsko-dobrzyńskim, leżąca przy drodze wojewódzkiej 649 łączącej Pluskowęsy i Sierakowo. Znajduje się tam gotycki skarb, jakim jest z pewnością kościół pw. Matki Bożej Śnieżnej. Jego historia sięga wieku XIII, kiedy to rada miasta Torunia erygowała parafię i kiedy to rozpoczęto budowę świątyni – po 1262 roku prezbiterium, a na przełomie XIII i XIV wieku powstała nawa i wieża. Obecny wygląd kościół zawdzięcza restauracji około 1700 roku i częściowej przebudowie m.in. dachu w roku 1902. To obiekt zbudowany głównie z kamienia, częściowo także z cegły. Ten kamień mocno przyciąga wzrok, ułożony – rzecz jasna – nieregularnie, co kontrastuje z „uporządkowanymi” fragmentami ceglanymi. Na cegłę warto zwrócić szczególną uwagę w ostrołukowym portalu głównym; tam także zobaczymy piękną „lwią” klamkę. Niestety, dość trudno znaleźć obszerne informacje o kościele – lakoniczna jest nawet karta zabytku sporządzona w roku 1967 (samego wpisu dokonano już w roku 1936). Najtrudniej o informacje o wnętrzu i wyposażeniu – z katalogu zabytków dawnego województwa bydgoskiego dowiedziałem się jedynie o późnorenesansowej chrzcielnicy z początku XVII wieku. Na pewno jednak warto przyjechać do Srebrników by zobaczyć kościół chociaż z zewnątrz. Ale jednego szkoda – dużych, starych drzew, które możemy zobaczyć na nie tak starych zdjęciach w internecie – z roku 2009. Niestety, wycinka drzew przy kościołach i na otaczających je cmentarzach to dość często spotykana praktyka, z którą trudno się zgodzić.

• Miejsce: Srebrniki, gm. Kowalewo Pomorskie, pow. golubsko-dobrzyński, woj. kujawsko-pomorskie
• Geolokalizacja: 53.173668, 18.833094
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: toruńska
• Dekanat: kowalewski
• Kalendarium: po 1262 – budowa prezbiterium; XIII/XIV w. – budowa nawy i wieży; ok. 1700 i 1902 – restauracja
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: nie
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 13.07.1936 pod numerem A-201 (i 11.05.2005, A/351)
• Źródła: Wikipedia, Wikipedia, zabytek.pl, mapy.zabytek.pl, praca zbiorowa, Zabytki architektury województwa bydgoskiego, Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne, Bydgoszcz 1974; OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2024-04-18