Odwiedzając magiczne ruiny kościoła pw. Zwiastowania NMP i klasztoru karmelitów bosych w Zagórzu nie sposób nie zobaczyć kościoła pw. Wniebowzięcia NMP – po pierwsze dlatego, iż naprzeciwko niego znajduje się parking, na którym można zostawić samochód, a po drugie droga do wspomnianych ruin prowadzi tuż obok nadal czynnego kościoła. Zbudowano go w 2 ćwierci XVIII wieku, podobnie jak pobliską dzwonnicę. Niemal zaraz po zbudowaniu świątyni rozbudowano ją. W 1750 roku utworzono w Zagórzu parafię, ale kościół na początku XIX stulecia został zniszczony. Na szczęście, grożąca mu rozbiórka nie doszła do skutku i w 1915 roku został gruntownie wyremontowany. Remonty przeszedł także po II wojnie światowej – wówczas naprawiono szkody wyrządzone przez działania wojenne (m.in. w 1967 roku odnowiono witraże z okresu międzywojennego, wykonane oryginalnie przez Stanisława Gabriela Żeleńskiego z Krakowa). Zapewne także w obecnym stuleciu miał miejsce kolejny remont, tym razem związany z malowaniem elewacji. Dzięki temu kościół prezentuje się znakomicie; w intensywnym, południowym słońcu, biały na tle błękitnego nieba przywoływał na myśl wspomnienia greckie, a XVIII-wieczne figury św. Piotra i Pawła widoczne w niszach frontu zdają się zapraszać do środka . Niestety, tam nie wszedłem, ze względu na brak czasu, trudno więc jednoznacznie stwierdzić, czy można wejść choćby do kruchty, by z daleka zobaczyć nieco wyposażenia, jak np. ołtarz główny z XVIII wieku, czy obrazy, których część pochodzi ze… wspomnianych wcześniej, pobliskich: kościoła i klasztoru, obecnie w ruinie. Jednego na pewno nie udałoby mi się zobaczyć – kościelnego skarbca, do którego prowadzą schody z zakrystii – tak przynajmniej wskazuje plan w karcie zabytku…

• Miejsce: Zagórz, gm. Zagórz, pow. sanocki, woj. podkarpackie
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: archidiecezja przemyska
• Dekanat: sanocki II
• Kalendarium: 2 ćw. XVIII w. – budowa (kościoła i dzwonnicy); 1 poł. XVIII w. – rozbudowa kościoła; 1915 – gruntowny remont kościoła po zniszczeniach na pocz. XIX w.; 1948 i 1967 – prace remontowe w kościele; l. 80. XX w. – nadbudowa dzwonnicy
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: nie (?)
• Inne: wpisany do rejestru zabytków (razem z dzwonnicą) 27.11.1952 pod numerem A-70
• Źródła: zabytek.pl, zabytek.pl, mapy.zabytek.gov.pl, przemyska.pl, OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2021-07-16