W październiku ubiegłego roku zaprezentowałem na blogu opuszczony kościół we wsi (kiedyś mieście) Biskupiec, zwanym także Pomorskim (od nazwy pobliskiej stacji kolejowej). Kościół ten przez ponad 4 stulecia (w latach 1527-1945) służył ewangelikom. W tym czasie, w latach 1892-1894 swoją świątynię zbudowali katolicy, nadając jej wezwanie św. Jana Nepomucena (zapewne nieco później kościół otrzymał także wezwanie Matki Bożej Różańcowej). To obiekt sakralny, jakie lubię najbardziej – czyli zbudowany z czerwonej cegły w stylu neogotyckim, choć raczej pozbawiony mnogości neogotyckich detali, spotykanych właściwie zawsze w przypadku kościołów pierwotnie (a czasami i nadal) ewangelickich powstałych w tym samym czasie. Co oczywiste, w oczy rzuca się wysoka, strzelista wieża, także duże, ostrołukowe okna i podobnie zakończone drzwi. Obchodząc wokół kościół, za prezbiterium natrafimy na grób ks. Reinholda Salzwedela, pierwszego proboszcza parafii po zakończeniu wojny, zmarłego w 1951 roku. A do samego kościoła trafić łatwo – znajduje się przy jednokierunkowej ulicy Kwiatowej, w ciągu DW 538.

• Miejsce: Biskupiec, gm. Biskupiec, pow. nowomiejski, woj. warmińsko-mazurskie
• Wyznanie: rzymskokatolickie
• Diecezja: elbląska
• Dekanat: Iława-Zachód
• Data budowy: 1892-1894
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: ?
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 31.12.1993 pod numerem A/647
• Źródła: Wikimapia, gminabiskupiec.pl, OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2020-09-22