W tę deszczową i zimną niedzielę zapraszam do ostatniego, trzeciego odcinka cyklu prezentującego zabytki związane z Kopcem Kościuszki w Krakowie. To odcinek zasadniczy, bo dotyczący samego kopca – niezwykłego pomnika poświęconego Tadeuszowi Kościuszce. Pomysł na upamiętnienie tego wyjątkowego polskiego patrioty zrodził się po jego śmierci w 1817 roku, a w jej trzecią rocznicę podjęto właściwe prace, rozpoczynając budowę kopca. Potrzebny grunt pod budowę udostępniły norbertanki z klasztoru w Zwierzyńcu. Kopiec powstawał 3 lata, dzięki pracy m.in. ochotników z Krakowa i odwiedzających miasto. Całym procesem budowy zarządzał specjalnie do tego powołany Komitet Kopca Kościuszki w Krakowie. Po zakończeniu prac 25 października 1823 roku komitet nie został rozwiązany, lecz zajął się zarządzaniem i opieką nad pomnikiem. A ten przeżywał trudniejsze chwile m.in. podczas okupacji hitlerowskiej, kiedy miał zostać zniszczony. Na szczęście ocalał, a kryzys nadszedł po gwałtownych ulewach w 1997 roku. Konieczne były gruntowne i szybkie prace remontowe, gdyż jego stan określony został jako katastrofa budowlana. Udało się jednak zebrać odpowiednie środki finansowe i wyremontować kopiec, montując przy okazji oświetlenie, po czym udostępniono go ponownie dla zwiedzających.

• Miejsce: Kraków, woj. małopolskie
• Data budowy: 1820-1823; 1997 – poważne uszkodzenia na skutek ulew; 1999-2002 – odbudowa kopca
• Stan: bdb
• Możliwość zwiedzania: tak
• Inne: wpisany do rejestru zabytków 15.09.1936 pod numerem A-954; wysokość względna = ok. 34 m
• Źródła: Wikipedia, nid.pl, Mieczysław Rokosz; Pamiątka z Kopca Kościuszki. Przewodnik dla zwiedzających, Komitet Kopca Kościuszki, Kraków 2007; OpenStreetMap
• Zdjęcia wykonane: 2019-07-16